Naschrift SQUARING THE CIRCLE (2008) : DEKKERS ONTDEKT
Na meer dan een jaar voorbereiding van de expositie A.D. 2008 (en dus tevens een jaar afwezigheid op deze blog) lijkt het moment aangebroken een definitieve definitie te geven van de lijn.
We omschrijven haar als de X-factor van Dekkers:
De lijn is een breuk - De lijn is de breuk x/y.
D w z, de X-factor van Dekkers is het getal wat staat vóór de X, dat is dus: 1/Y
De lijn van Dekkers is dus geïmpliceerd in zijn X-factor, het is de verbreking van de eenheid.
Het is ook de scheiding tussen subject en object en een hopeloos zoeken deze eenheid te herstellen.
De lijn is de enkelvoudige, eenvormige, meervoudige, samengestelde, onzuiver repeterende streep.
In de greep van de streep
De lijn is het gebroken glas – de verbroken samenhang – het afbreken der betrekkingen
Zo bezien is de lijn een negatief iets: een verstoring van een harmonie, van een geheel, van een vlak. Opmerkelijk als je bedenkt dat Dekkers op zoek was naar harmonie!
De lijn zaait verdeeldheid! Evenals de boer die zijn akker doorploegt.
Of de zaag die een plaat doorsnjidt; of een sloot die het land verdeelt.
De lijn is beperking en bepaling, de lijn stelt paal en perk.
De lijn scheidt het een van het ander; daarmee ordent de lijn. Zo bezien is de lijn iets positiefs.
De lijn is ordentelijk: door de lijn verkrijgt een vlak zijn bepaaldheid, bijv. als cirkel of als rechthoek.
De lijn schept een bepaalde en bepalende orde in het niets. De lijn is verhouding, de lijn is ratio.
De lijn is grens.
De lijn schept afstand.
Als de kern van Dekkers’ werk is: “het zoeken naar essenties” (de Voigt), dan impliceert dit ook: het zoeken naar de grens van het sterfelijke, want essenties zijn eeuwigdurend, zeg “onsterfelijk”, in die zin dat “ontstaan” en “vergaan” hierop niet van toepassing zijn.
De lijn is dus ook: de grens tussen leven en dood.
Deze grens was de fascinatie van Dekkers.
Dekkers moest deze zelf geschapen grens wel overschrijden.
Kunst is: het overschrijden van grenzen.
